.-*

with spider

2011-11-05T01:09:00.010+02:00

a person if want to do what to know, own life not be true. A person if trust itself , everything is fake. A person doesn't have to know, what to do or doesn't have to know, where have been.Specific rules don't have to apply. A person should just live own life. A person sometimes should be a bird or a squirrel, should run on green grass or should fly in blue sky.

A person should watch a spider when it knit own home, a person should be a friend with the spider. Sometimes should visit the spider. It was alive and it was a unique friend.
I think, If it was living stiil, a person would say 'i love you' .

One day, it want to visit a person own house. When the spider walk on the white carpet and other person kill it. A person saw everything but only said that, -ahhh.

beni bağrına bas

2011-08-22T14:08:00.009+03:00

İzlenceler hep taraflıdır. Uygulanışlar ise her koşulda kurban.

2011-08-15T02:30:00.003+03:00

Yüzü yüzüne bakanla sohbet etmek ne güzeldir. Dolunay gözünü bile kırpmaz gecenin bir vakti, güneş tevazu gösterir bir kahvesini esirgemez her sabah.

2011-06-22T02:44:00.002+03:00

seni senden ve benden çok daha iyi bilen insanlar var bu dünyada.beni, benden iyi bilemez dersin ama bazen senin bildiğin gibi değilde, onun bildiğin gibi olmayı tercih edersin. onun sana çizdiği kadere boynun eğilir,razı gelirsin.

evde oturan ölür

2011-06-22T00:44:00.008+03:00

bir yüz tanıyorum ben onlardan değilim diye çığlık çığlığa bağıran. sessiz ve samimi olan. çekingen ya da pasif değil, daha çok oralardan, onlardan alacağını almış, doymuş bir yüz tanıyorum, tüm abartılardan uzak bir kişilik.

sessizce ve sadece benim duyabileceğim şekilde ''nasılsın''diyor tüm kalabalığı yarıp benim kulağıma kadar gelen sesi, benim mutlu olmama sebep oluyor.ben alacağımı almakda olan, daha yolun başındayken onu izlemek bana iyi geliyor. onun sessizliğine ortak olamamak beni üzüyor.

2011-05-24T00:46:00.016+03:00

foto: http://blog.annettepehrsson.se

kim bilir ne zaman oturduğum yerin arkasına geçip kendimi sırtımdan izleyeceğim.Omuzlarmın hareketini izleyebilecek miyim? Bilecek miyim acaba adımlarımı atarken ayak tabanlarımın acıdığını? Bazen kafamın boynuma ağır geldiğini, parmaklarımı kıtlattığımda bir oh çekecek miyim?

Tuvalin karşında bir silüet olabilicek miyim kendim için? Fırçamın havada gidip gelişini görebilicek miyim? Elimi kafama dayadığımda yine aynı soruyu soracak mıyım kendime? ve geri kalan diğer soruları?

Evden çıktığımda, takip edecek miyim kendimi, merak edecek miyim, kendimle sohbetim yine acabalarla mı olacak? Yoksa bu sefer karşımdaki daha mı bilir olacak beni?

Elimi enseme götürüp selam verecek miyim kendime? Veda etmem gerekecek mi, elini sıkıp uğurlayacak mıyım?

2011-05-02T04:55:00.013+03:00

bazen yolculuk yapmak istersin değil mi? sadece yolculuk yapmak ya da sadece yolda olmak istersin değil mi? karada, denizde, havada ya da hayallerde. nerede, nasıl olduğun mühim olmadığı bir yolculukta bile, sen hala yolcu değil, taşıyıcısındır.bir memleketi, diğer memlekete taşıyansındır ya da bir özlemi her gittiğin yerde bırakmaya çalışansındır. sen bazen oralı olmakdan korkan, bazen de oralı olmayı tercih etmeyensindir. sen hep taşıyansındır, dedim ya, belki aşık olmuşsundur eskaza. aşkını şu taraftan bu tarafa taşıyansındır ya da sahip oldukların, senden fazla sahiptir sana, onları taşıyansındır.

sen hep taşıyorsun, elbet burada bir sürü deneyimin vardır, onaları bilmem nereye taşıyansındır. tutuksundur, korkaksındır, çekingen ve yorgunsundur, sevdiğin bir müziği dinlerken, sigara dumanını şiddetle hüfleyensindir. birilerini sevmekden, sahip olmakdan veya hayaller kurmakdan korkansındır. taşımakdan vazgeçmeye çalışansındır, kimselere güvenmeyensindir. dedim ya sen tam bir taşıyıcısın. emanetlerine fazla inanan.

foto:http://blog.annettepehrsson.se

atölye

2011-04-10T04:20:00.013+03:00

orada aksi bir soba vardı. Her gün kendine yeni bir sahip edinen. Yanabiliyor olmaktan öte, yakılabiliyor olmaktan memnun olan kahve rengi yaşlı bir soba. Sık sık tüter, tiryaki yaşlılar gibi öksürürken dumanlarını püskürtürdü. Bizi anlardı çoğu zaman, bizi dinlerdi. Tabii kimin sözünü dinleyeceğini de iyi bilirdi.

Burada upuzun pencereler vardı, bilmem kaç parçalı iskeleti rüzgarlarda titreyen, beyaz çerçeveli pencereleri. Üzerlerinde rengarenk parmak izleri. Denizin üzerinde uçuşan siyah perdeleri. Pencerenin kenarına dizilmiş dalga kıran tuvaller ve sırtını dönmüş, balık istifi şövaleleri. Biraz önce yağmur çiselemiş gibi damla damla boyalar zeminde. Ayaklarımın izi muşambada durmakta hala. Paletim andım olsun, severdim atölyemi.

İçeride bir çıplak var, ve bir sürü öğrenci. Kulaklarında radyodaki keman sesi, gözleri yarıya kadar kapalı, titrek kirpikleriyle, beyaz kağıtları çıplağa doğru kazıyorlar. Ben giderken gölgem beni kapıda bekliyor. Çok bekletmiyorum ama son bir kez içime çekiyorum ki nefesimi, geri verişimle süprülsün tüm dağınıklık ve tatsızlık. Gelecekte, geçmişe baktığımda huzuru orada bulabileceğim, aydınlık öğretilerin atölyesi olsun. Onun izleri benim lekem değil, mücevherim olsun.

Orada palette boyalar kurumaz, kalemler bitmez, kağıtlar yırtılmaz ve soba hiç öksürmez gibi. Orası ben giderken hala sıcak ve güvenli olsun. Samimiyetle ve özlemle tekrar görüşmek üzere.

2011-04-09T04:50:00.010+03:00

foto: http://blog.annettepehrsson.se

midye kabuğu . kulağımı dayayıp dinlediğimde, içimi sızlatan bir yalnızlık olsa bile. gerçek yalnızlığı hissettirmen. bir zamanlar içeride ki zımpara gibi olan ayrıntılar.şimdi içerisi pürüzsüz ve tertemiz. hissettiğimse, uysal hüzün. içinde ki yokluk, iştahsızlık gibi.

2011-03-22T02:41:00.002+02:00

bütün günleri sabahı ben olsam, açılan ilk perdeyle güne başlardım. Bütün günlerin gecesi yine ben olsam, sabah açılacak olan perde sesine kadar uyuyamazdım.

2011-03-20T21:14:00.004+02:00

insanın kendini izlemesi, zannettiği histerik dünyadan çıkmasını yerine göre daha kuvvetli yerine göre daha güvensiz hissetmesine sebep olabiliyor. video ve fotoğrafları seviyorum, zannettiğim o iç kaos sadece benim. Size ait kısmım sizin gibi.

2011-03-07T02:32:00.004+02:00

ellerim büyüdü. gövdem büyüdü, adımlarımın boyu küçüklüğümden uzun. yürüdüğüm yollar, düştüklerimden fazla artık. Bildiklerim ise duyduklarımın iki katı. Hala avucunun içinde uyumayı seviyorum.

2011-03-04T19:59:00.002+02:00

üzerimde ne varsa çıkardım hepsini bir kenara koydum, terketmedim, bir kenara koydum. Ama onlar öldü.

2011-03-02T02:32:00.003+02:00

kesinlikle ve asla kelimeleri ya da benzerleri vardır elbet. Vurgusu ne kadar kuvvetli olsa da, geçerli değil. Kullandığımız cümlelerin içinde kaç kere geçtiğine dikkat etmek lazım. Kendi dünyamızı sorgulayamacak kadar bir vücut olduysak eğer, sayısal verilere başvurmak en işegeleni.

2011-02-21T12:33:00.004+02:00

bazen yeniden çocuk olmak. Tekrar o saflığa ve masumluğa layık olmak. Bunu sana sunan herkes senden ve benden çok daha değerli. Hayatta erdemli kalabilmeyi onlara bağlamam ne kadar üzücü.

2011-02-09T13:37:00.001+02:00

bünye zayıf.

2011-01-28T00:36:00.007+02:00

resim yapmak, fanusun içine bir balık koymak gibi. Kendi dünyanın içine hapsettiğin ve bu zindan artık senin hayatın dediğin. O dört köşeli yüzeyin içindeki her biçim için çok üzülüyorum. .

Aşık olduğum balıklar oldu,kıyamadım. Balıkları fanusa koymaktansa, koskoca denizi yüzeye sığdırdım.

Balıklar nerede, nasıl?

2011-01-25T23:49:00.004+02:00

sertleşmiş ölü derimi soyup, altından çıkan taptaze parmak ucumu kıymetli buluyorum, şuan için.

2011-01-25T16:32:00.002+02:00

tam iki yıl önce bugun. birine farkındalık sağladığı için teşekkürettim. Şimdi diyorum ki, teşekküredeceğime borcumu ödeseydim.

2011-01-22T03:08:00.002+02:00

soru sormak bizi yeniler. Tekrar soru sormak bizi bir daha yeniler.

2011-01-10T00:38:00.003+02:00

kim bilebilir ki geleceği? kim emin olabilir ki hatıralarından. gözden kaçan elbet bir şeyler vardır. bir insan kendi ispatını nasıl koyar ortaya? varlığını veya kimliğini hangi yoldan sezdirir ve sezinlenir?

nefes almak çoğu zaman yetersiz bir eylem kalıyor kendi varlığımın yüzdesini hesaplarken. zihninin oyunlarına maruz kalmadan, salt bir şekilde seni hissetmek o kadar zor ki.

insan söze kanan bir varlık olsa gerek. ikna edilesi varlıklarız. aslında ikna edilmeyi bile bekliyoruz. hayal dünyasında veya başkalarının hayallerinde yaşıyor olabilirsin. zannettiğin kendin ve zannettiğin bu evren belki üflesen uçacak.

Sanki.

2011-01-08T04:31:00.002+02:00

herkes çok gururlu. Ama çoğu zaman gözleri tamamen kapalı. Sen işin içine tutkuyu soktuysan eğer, gururlu olma şansın yok. ''Tutkunun verilerinden yararlanmak esastır.''

2011-01-03T04:26:00.003+02:00

neden sorusunu soruyoruz hep dünyaya gelme hikayemizle ilgili. Acaba nasıl ı mı denemek lazım arada. Altarnatifler üretmek fena olmaz değil mi? belki bir yerlerde tıkılıp kalmışızdır.

2010-12-29T14:49:00.003+02:00

özlemekden kaçındıkça daha çok özlersin. Tesadüfler seni ona götürmüyor daha çok geri çekiyorsa, sen daha hızlı ona gitmek istersin. Onun sesi sana ulaşmıyorsa sen daha çok bağırırsın. Titrersin bazen. Onun hükmünden değil, ''ne yapıyorum ben'' sorusundan.

2010-12-28T04:32:00.003+02:00

bazen düşündüğün gibi olmasını umut edersin. Ama sen hep olduğun gibi kalacağını düşündüğün için imkansıza baş vurursun. Sen hep aynı hayatı yaşarsın. Yazı tura atarmısın hiç? Kararsızlık iyidir bazen. Seni türetir. Ölümsüzlüğe götürür. Sen gitsende kararsızlıklarından biri devam eder senin adına. O ölse diğeri.

Biraz eğlencenin kimseye bir zararı olmaz. En fazla üst komşu şikayetçi olur.

2010-12-28T03:54:00.006+02:00

elbet sende bir gün nefes alacaksın. şuan oyalanıyorsun küçüklük oralarda ne yapacağını bilmiyorsun sanırım. Tek karasız sen değilsin. Başlangıç, gelişme ve bu güne yaklaşma üçlüsünde bir uyumsuzluk var. Bende nasıl bitkinim bilemessiniz. Geleceğimdeki köftehor neyin peşinde acaba?

2010-12-26T02:44:00.002+02:00

bir müzisyen olsam ilk önce Cihangir'e beste yaparım.

2010-12-22T23:57:00.004+02:00

alttarafı insanız-lan-. Ne kadar zor bir iş haline gelmeye başladı.

''Vicdanım soyun ve çırıl çıplak denize atla diyor. Ama bedenim çıplak olmayı bırak, bazen üşüyor. Ellerimi kalbime bıraksam nefretiyle boğazlayacak veya sevgisiyle sarmalayacak. Ama ellerim titriyor bazen. Göz kapaklarım ruhuma teslim olsa üzeri şefaf bir sıvıyla kaplanacak sonra taşacak. Ama gözlerimde his olmuyor bazen.''

İnsan dediğin ne yer ne içer?

2010-12-19T01:42:00.004+02:00

bazen bilinçsizce yaptığım şeylerden gurur duyuyorum. Bilinçle yapınca kendine ''vay be'' deme şansın olmuyor. Yapabildiğinden emin olmak derdine o kadar düşüyorsun ki.

Bu yüzden yazı yazmayı seviyorum.

2010-12-11T03:53:00.004+02:00

beyaz, siyah kadar açıksa herşey yolundadır. ''Bana bir sırrını anlatsana''

2010-12-10T01:24:00.003+02:00

Doğu geldi.

2010-11-29T18:56:00.002+02:00

demek istediğim tam da buydu. Tam da bu soğukkanlılığa ulaşabilmekdi.

2010-11-29T10:39:00.001+02:00

pantolonun kemerini ikişer delik daha geri alıyorsan, kendini fazla zorluyorsun demektir.

2010-11-27T16:58:00.003+02:00

çok tanrılı bir dönemde yaşamış olsaydım. Deniz tanrısına inanırdım.

2010-11-22T00:53:00.002+02:00

bazen insan kendini yorgun görmekden tatmin oluyor. Ya da çalışmışlığın her türlü izi ona hoş geliyor. Spordan sonraki kas ağrısı gibi.

Çıplakken sevişemez olduysan eğer.

2010-11-19T03:23:00.015+02:00

Kendimi bildim bileli herkes bana diyorki. ''Bak kimsenin kaşı gözü bir birine benzemiyor. Hatta kimsenin sağ tarafıyla sol tarafı bile birbirine benzemiyor.''eminim sizde hayatınızda en az bir kere duymuşsunuz ve onaylamışsınızdır. Bende onayladım. Ama o zamanlar öyleymiş heralde. Yoksa bize niye yalan söylesinler ki?

Yeşillikli bir arazide otlayan bütün inekler nasıl birbirine benziyorsa ya da denizin içindeki balık sürülerin içindeki bütün balıkların hepsi aynı balık gibi geliyorsa. İnsan ırkıda bence o derece birbirine benziyor. Hepimizin kaşı gözü, kolu bacağı falan filan. Ayırt edilesi pek bir farklılımız yok birbirimizden. Ortalama bir kalıp çıksa neredeyse hepimiz onun içine gireriz zaten.

O zaman bizim birbirimizden farklı kılan şey ifadelerimiz. Bu gerçek anlamda bir ayırıcı olabilir. Hiç yüzlerini görmediğim arka masamda oturan bir ekibin konuşmalarına şait oldum ezkaza. Hepsinin sesini ayırt edebiliyordum ama gözümde canlalan tek bir model vardı. Konuşma tarzları ya da şaşırmaları, gülüşleri aynıydı.

Mimiklerimiz, ifadelerimiz, seslerimiz doğalında birbirine benzemiyor. Ama bizler benzesin istiyoruz. Aslında bizler birbirimize değil, herkesin beğendiği birine benzemeye çabalıyoruz. Hemde herkesden sıyrılma çabasıyla. Bu yüzden ağlamamız, ağıtlarımız, çığlıklarımız bile benzer geliyor bana. Doğal olarak da samimi gelmiyor. İnsan gibi gelmiyor.

Şuan insanlarla iletişim kurmamı sağlayan tek şey nesneler. Objeler. Seçtikleri objeler. Yükledikleri anlamlar. Objelerin renkleri. Evleri, en sevdiği kafeler, restorantlar ya da manzaralar. Parfümleri. Yüzükleri, kıyafetleri, ayakabıları. Yemekleri, defterleri, kitapları. Nefresim takımları. Diş fırçaları, ilk çamaşırları. Saatleri, dolma kalemleri. Buz dolapları, lavaboları, krozetleri. İnsanların bu seçimleri, sözlerinden ve ifadelerinden daha samimi geliyor bana. Nasıl bir insan olmak istemesi(hayalleri)bile şuan ki halinden daha gerçek geliyor.

Bizi farklı kılan şeyler bunlar. Farkında olmadan hepimizin amacı aynı maddi sahibiyete ulaşmak olsa da, onların üzerindeki izler bizim gerçek parçamız. Onların ne anlamda nasıl kullandığımız. Yani artık seçimlerimiz değil bizi biz yapan, seçtiklerimiz. Bu ultra otomatik pazarda kontrolsüzce(istemsizce) seçimlerine başkası karar veriyor zaten. Ama senin bu pazardan ''o'' objeyi seçip sahip olaman seni sen yapıyor. Neyi, ne kadar, ne sıklıkla seçtiğimizden bahsediyorum.

Aslında bu hale gelmemizin tek sorumlusu nesnelerin, bunu farketmesini bırakın, bunu nasıl yaptıklarını bile bilmiyorlar. Elimizden aldıkları ifadeler. Her objeye baktıkça insaniyetimizden kaybolan bir değeri daha görmek de üzücü mesela.
O yüzden objelerle iletişim halinde olmak gerçek insanlarla tanışmamı sağlıyor. Çünkü bizler sahip olmak için en hasas ve en güçlü dürtülerimizi kullanıyoruz.

-Çıplak olmak insanın kendisi olmasıdır. Nü olmaksa başkasına çıplak görünmektir; insanın kendisi olarak algılanmamasıdır. Çıplak vücudun nü olabilmesi için nesne olarak görülmesi gerekir.(Vücudun nesne olarak görülmesi, nesne olarak kullanılmasına yol açar.)Çıplaklık kendisini olduğu gibi ortaya koyar. Nü'lükse seyredilmek üzere ortaya konuşur.- John Berger.

2010-11-17T03:30:00.006+02:00

klavyenin tuşları. o şahit şuan benim bu bilgisayarın başında bir şeyler yazdığımın. Taibiki de şahit değil, ama insan olsaydı şahit olucaktı. Ne yani bir şeylerin söz hakkı olması için illa insan olması mı lazım? ''bir meteforun bu kadar gerçeklikle alakalı olması açıkcası beni korkutuyor.''

2010-11-17T03:09:00.003+02:00

bir katil olsam kan lekeli gömleğimi hemen, eve gelir gelmez yıkamazdım. Madem öldürdüm, ispatımı görmek isterdim. Yaptığım şeyin şüphesine sonradan düşme ihtimaline karşılık. ''Ya rüyasa ya hayal gördüysem'' diye düşümek istemem. emin olmak isterim.

2010-11-17T02:51:00.004+02:00

biliyordum aslında hepimizin aynı sebeplerden dolayı burada olduğunu. Biliyordum harcanan tüm çabaların aslında buradan kurtulmak için olduğunu. Biliyordum .Ama şimdi biliyorum ki hepimiz aynı saçlamıklarımızdan dolayı buradayız. Hepimiz aynı hatanın hatalarıyız. O yüzden daha özgür hissettim kendimi. Açıkça dile geldim. Hepimiz aynı bokun incisiyiz ki hep birlikdeyiz. Eğer biz hepbirlikteysek bizimle olmayanlar da vardır elbet. Onlar neden hepbirlikteyse bizde o yüzden hepbirlikteyiz.

Burdan kurtulmak için buranın dışında olan şeyleri düşünmek yeterli olmalı. Birde onları reale aktarınca(resim, müzik,...vb ) Sen burdan çok uzaklara anlıkda olsa gidebilmelisin.Nereye gittiğini bilmessin ama burada olmamak sana iyi gelir. Ya diğerlerine uğrarsın ya da terkedebiliyor olmak sana güç verir.

Bir yolu daha vardır, yok saymak. Kendine varıncaya kadar yok saymak. Aynada eskaza kendini görünce selam deyinceye kadar yok saymak.

2010-11-11T10:56:00.002+02:00

çatalda gayet bıcak gibi kesme işlemini yapabiliyor. Ama bıcak yerine çatalı kullanmak görgüsüzlük. Demek ki görgüde insanlar için lüks bir şey. Düz mantık değil. Örnek

2010-10-09T03:15:00.003+03:00

havada ki atomların bile seni selamladığını düşün. Bazılarının şapka çıkardığını, bazılarının göz kırptığı, bazılarının yol verdiğini. ben bunu görücek kadar mutluyum. doğayla kimya uyuştu. meğer ben bir alaşımmışım.

2010-09-13T01:35:00.004+03:00

kafa yastıkda ama kaygılı. Bütün oda karanlık olsada düşündüğün her bokdan şeyi görüyorsun gözün kapalı bile olsa. İçindeki o kaygı gitmiyor ama daha çok büyüyor. Sonra ertesi gün yine aynı yatakda.

2010-09-08T00:15:00.002+03:00

ego tamamıyla insan yapımı bir his. ''Yapay Zeka''

2010-09-07T00:44:00.003+03:00

eskiden çakıl taşı olmak isterdim. Bir dağın yamacında yuvarlanıp kocaman bir kaya olmayı umut ederdim. Ya da bahcedeki en güzel çiçeğin gölgesine uzanmış bir çakıl taşı olduğumu düşünürdüm. Altarafı bir çakıl taşı olmak isterdim. Ama sonra vazgeçtim. Ayaklar altında ezilmektense 'insan olayım bari, hiç değilse ezilmem' dedim. Uzunca bir süre insandım. Bu aralar su olmak istiyorum.

''Su olmak güzel bişey.''

cuma

2010-09-03T08:54:00.005+03:00

Çok üşüdüm zaten sekiz saat dolmuştuda. Sabahın sekizinde uyanıp ayaklarıma çorap , üzerime bir hırka geçirdim. Tost yapmak için mutfağa girdim, üşendim. Suyu ısıttım, kahve yaptım. Bir tane de çikolata kemirirken bilgisayarı açtım. İnsanlar facebookda müzikler paylaşmış hepsini dinledim. Hala ilk defa duyduğum şarkıları dinliyorum. Asıl güzel olan salonun sol penceresinden içeri giren ışık. Onun altına yatıyorum şuan. İçim ısındı sanki. Kahvede kendime getiriyor yavaş yavaş. Ayaklarım hala ısınmadı derken Pablo(köpeğim)yardımıma yetişti. Ayaklarımın üzerine sıcacık göbeğini uzandırdı. Çenesini ayak bileklerimden yere doğru sallandırıyor. Teşekkürler Pablo. Ama aydınlık hissi ve aynı zamanda o ıllık ısının tüm vücüduma yayıldığını hissetmek güzel şey.

2010-08-27T00:50:00.002+03:00

burası bomboş. Görünürde bir şey.

2010-08-06T19:31:00.000+03:00

2010-08-06T19:14:00.002+03:00

Şimdi çok daha güzel anlam bulur. Eskiden bir çılgınlık yapıp sanki bir devrimmiş gibi büyütürken içimde. şimdi baskılardan sıyrılmış, eleştirilmeye müsait, seven bir insanım.

2010-06-13T00:47:00.003+03:00

Hatıralar çekirdek gibi. Kabuğunu soyup içini yemek lazım.

2010-06-10T02:09:00.003+03:00

2010-06-10T01:48:00.006+03:00

Gözlerim bir noktaya kitlenir, kafam elime dayanır. Ağzım bir karış açıktır. Elim hafifçe dudak kenarıma(sağ ya da sol) baskı uygular, dirseğim ise koltuk kenarında veya masadadır. Ağzımın kenarından salyamsı bir su akar. İlk önce elimin ayası ıslanır sonra bileklerinden dirseğime kadar yavaş yavaş yol alır.

O an gerçekten kendimi dinlenmekte hissediyorum.

2010-06-06T00:21:00.000+03:00

sen yokken siz vardınız.

2010-06-06T00:15:00.001+03:00

bir de bu var.

2010-06-03T18:01:00.002+03:00

Gördüğüne inanma.

2010-05-24T23:52:00.001+03:00

şimdi o sonda olmak ama başka bir başlangıca hazırlanmak.

2010-04-26T23:36:00.000+03:00

bir sonun daha başlangıcında olmak.

2010-04-26T23:25:00.002+03:00

sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım sanırım.

Teşekkürederim.

2010-04-26T23:19:00.003+03:00

2010-04-25T01:28:00.004+03:00

Bilmem kaç tane ben var. Tek problem sezgiyle çalışmaları.

2010-03-01T14:19:00.005+02:00

aslında doğal sürecin içinde hafif sisliyiz hepimiz. kendimizi bir spatül ile sıyırmamızdan geliyor.

2010-02-08T02:06:00.006+02:00

Sanırım biraz daha kendimle uğraşmayalım. Sırada kaynayanlar var.

2010-02-08T02:02:00.004+02:00

beklenmedik gelişmeler tadı farklı, rengi farklı. İnsanlara duyduğun hissiyatların monotonluğu değişince farkediyorsun. Aklına ne zaman gelirse sorgulamak ondan önce üzülüyorsun.

2010-01-29T02:28:00.000+02:00

inandıkça yalvarıyorsun, yalvardıkça daha da fazla inanıyorsun.

2010-01-29T02:24:00.001+02:00

''don't become a ghost without no colour cause you're the best paint life ever made''

2010-01-22T02:05:00.003+02:00

Anne baba olmak bu dar odada biraz daha sıkışmayı kabul etmekti sanki.

2010-01-22T01:58:00.002+02:00

annemin içinde annemi göremezken, şimdi annemi görebiliyordum. Fakat; kendi içimde kendimi göremiyorum.

2010-01-20T01:16:00.004+02:00

hayal etmek güzel şey. Gözlerimi kapatığım yaşamamı sağlıyor.

2010-01-13T06:11:00.002+02:00

yüzleştiklerimle yaşadığım bu tramvayı kaldıramayacağımdan korkuyorum.

2010-01-13T03:29:00.003+02:00

artık ihtiyacım olan şeye sahibim, yenilenme ve birikenleri eleme zamanı. Ne kadar hasas davramsada kalabalık yapan çok kafamda. Şimdi tam zamanı. Arınmış bir zihinle, devam etme portalına hoşgeldiniz.

dramatik intihar.

2010-01-07T23:40:00.004+02:00

yanımda ki adam vapurun demirliklerinden kendini bıraktığı gibi kadıköy denizin içine daldı. Derinlerde ne görmüştü? Ölüm onu davet mi etmişti?Yoksa yanlızlığını paylaşak bir ölüm mü bulmuştu? Ben suratımı çevirdiğim anda, denizin köpükleri kan gibi sıçradı suratıma. Yaklaşık seksen kiloluk bir yaşamın hacmi dalmıştı.

Bilirim o mavi çeker içine insanı, hele o köpükleri. İrade işidir engel olmak, biraz da ölüm korkusu, daha doğrusu güzel yaşama umudu. Ama o maviyi görmeseydi bu denli pes edemezdi.

Ben sabah mahmurluğuyla dalmışken uzaklara, yanımdaki adam o sularda bir şeyler görüyordu. Bu su da ne heves vardı, ne de umut. Hayal kırıklığıyla, utanç çalkalanıyordu bu mavide.

Yaşamaya değer bulmadı bu tabloyu, daha doğrusu intihar edip yeni baştan başlamak istiyordu. Ya ölüyor gibi yapacaktı, korkuluklara takılıp kurtulacaktı. Hayatın her ne olursa olsun kendi elinde olduğunu kendine ispatlayacaktı. Ya da ölümü tercih edip hayal dünyasında bizlere bir hatıra(masa süsü) olacaktı. Onun serüveni her ne olursa olsun.

O artık buralarda değilken, sırılsıklam bir şok geçirmiştim. Anlıkda olsa onun yarım kalan hikayesini yaşamıştım sırılsıklam, üşüyerek,tıkanarak.

O gitmek istediği yere varana kadar biz karşıya geçmiştik bile.

2009-11-18T21:34:00.003+02:00

sen oldun bunlara sebep demek isterdim ama tek neden benim. Pişman değilim ama sırf pişmanım dememek için.

Kurumuş dudakları ıslatmak varken.

2009-11-13T01:28:00.004+02:00

Kabuklaşmış bir deri, yıpranmışlığı tercih ederdim. Katılaşmış bir düzen, akışkanlığı tercih ederdim. Donuklaşmış göz bebekleri, hafif hafif ıslanmasını tercih ederdim.

Her soruda geçmiş kutusunu kurcalarken, soruyu deneyimlemeyi tercih ederdim.

2009-11-10T21:54:00.004+02:00

Su olabilsem keşke, bir kalıba girebilsem, o kalıbın şeklini alabilsem. Su gibi akıp gitsem, su gibi akıp gelsem. Aksam denizlere okyanuslara, kaybolsam aralarında ayırt bile edilemesem. Su gibi her sabah yüzüne çarpsam insanın, ya da kana kana içilen bir bardak su gibi özlensem.

Keşke benim katı bedenim de, su gibi seyrelse. Şeffaf ve akışkan olsa. Su gibi kirlensem sonra yine temizlensem. Buhar olup uçsam yağmur olup konsam. Keşke su gibi var olabilsem.

Su gibi yeri geldimi donsam, su gibi yeri geldimi yok olsam. Çoğu zamanda kendim gibi olabilsem. Bilsem koşullarımı, görevlerimi. Su gibi bir vasfım olsa hayat versem yaşayanlara. Su gibi cansız sanılıp, can versem taşa toprağa.

2009-11-10T18:08:00.002+02:00

yaşamasamda yaşamak istedim. Anlatırken yaşamış olmak var.

2009-10-18T23:33:00.003+03:00

kasten değiştirilen bir şey olacak. Bunlar zamanla yerine oturacak.

2009-10-07T00:45:00.004+03:00

herkes bir atmosferde yaşarken, hayatın keyfini doyasıya çıkartırken aynı zamanda şikayet etmekten geri kalmıyor. Şikayet halindeyiz tüm tatminlerimiz yüzünden. Tüm mutluluklar yanında mutsuzlukları getirir durumda. Memnuniyet bir çiçek gövdesi gibi kök salmaktan geçiyor anlaşılan. Hiç kıpırdamayacak, güneşe arada bakacak, güneş batımı yere eğeceksin boynunu. Oyalanacak elbet bir şey bulacaksın.

Eylemsizlik eylemsizliği doğururken, eylem halinde olman memnuniyetisizliği doğuruyor. Bizleri bir adım öteye taşın şeyde bu sanırım. Memnuniyetsizlik. Memnun olma uğruna yapmayacağımız şey yok.

Son zamanlarda içimdeki huzurun bir oyalanma olduğunu fark etmem biraz keyfimi kaçırdı.

21.yy efendisi

2009-09-08T01:58:00.008+03:00

Nesin sen? Bir beden uğruna kıyılan kaç leşin var? Tutkularının farkında bile değilsin, yıkananbeynin atmosferde seçilmiyor bile. Üniformanı giyince saydamlığın hacim buluyor değil mi?

- peh.

İçinden geçirdiğin pişmanlık hissini örten üniformayı biraz daha rahat olsa uyurken bile giyiceksin.

Rüyalarında ki savunmasız benliğe bir zırh lazım.

2009-09-07T15:22:00.007+03:00

''Özgür değilsen eğer; bağımlı olduğun hiç bir şeyin anlamı yoktur, hevestir ve aptal bir oyalanma . Ama özgür bir ruha sahipsen bağımlılıkların sana ilham verir''

2009-09-04T12:06:00.005+03:00

yazamıyorum desem, bilinç altımın koşullanmasına sebep olabilir mi?

2009-08-29T02:45:00.002+03:00

eskiden ne de uzun cümleler kuruyordum, tek derdim kendmin farkına varmakken, ne diye çabalıyorum. Aklımdakilerin yankısı iki cümle taş çatlasa üç.

2009-08-22T03:56:00.004+03:00

Balkon sefası buna denir.

2009-08-01T22:03:00.004+03:00

Gördüğüm en güzel manzara ya bir tuval üzerinde ya da bir fotograf karesinde. Görebileceğim her şeyin en güzeli iki boyutlu yüzeylerde.

Üçüncü boyutta bir şey var, insanın canını sıkan.

2009-06-28T05:00:00.004+03:00

Çok eskiden suyu canlı sanıyordum.

2009-06-25T03:17:00.004+03:00

Eline bir kağıt kalem alırsın, ne kalemin yazacak bir şeyi vardır ne de senin yazmaya takatin kalmıştır. Aslında o gece neler yaşanmıştır. Ama kağıda istediğini veremesin dünyaya gelmek için sabırsızlanan insan gibi dolmayı bekler durur boş sayfalar.

Manolya

2009-06-18T05:33:00.008+03:00

çok güzel bir kadın değilsin ama benim için anlamlı

olan her şey kadar güzelsin. Sanki beden bulmuş halisin.
Yanlış anlama beni ''dünya ahiret bacımsın.''

2009-06-13T04:14:00.007+03:00

Ve ben nasılım şimdi?

Yıllar önce bunu yazabilecekken.Şimdi bir elim öbür elimi tutmaya cesaret edemiyor.

The Truman Show

2009-06-12T03:29:00.008+03:00

İnat edersen eğer kaderine, önüne çıkanlara razı gelmezsen, başına hep kötü şeyler gelir. Sığanacak hiç bir yer bulamazsın. Ama pes etmiyorsan, kendi kaderimi kendim yazacağım diyorsan hala. Engin fırtınlarlar sakinleşir, dalgalar durulur ve sen yeniden doğarsın, tanrının sesini duyarsın. Ve bu sefer güne daha güzel başlarsın. Ama kaderden kaçamazsın, kendi yazdığın yalan olan kaderden en az onun sana yazdığı kadar çok sıkılacaksın. Ta ki sende başkasına bir hikaye yazmayı deneyene kadar.

''O zaman anlayacaksın ki, tanrı senden daha fazla günahkar.''

2009-06-11T18:47:00.006+03:00

yazım gibi çizebilsem keşke ya da konuştuğum gibi boyayabilsem mimiğimle tebessümümle. Fırçayı öyle bir tutsam ki taşı oyuyormuşcasına biçim versem tuvalin yüzeyine.

Gördüğüm gibi değil, yaşıyormuşum gibi boyayabilsem keşke.

2009-06-07T23:03:00.001+03:00

sınırlar, duvarlar, veya kabuklar. Burada.

2009-06-05T03:49:00.001+03:00

tatil eşim aralanmış bir kapı arıyor.

misket

2009-06-05T03:08:00.009+03:00

Burada hisler en büyük güçtü. Gerekli olan yaratılmıştı ve bizlere yaratma yeteneği verilmemişti. Serüvensiz bir yaşam yaşıyorduk, bu derin hisler boşluğunda. Yaratabiliyor olsam, bir an bile düşünmez senin dünyanı yeni baştan yaratırdım. Kendi avucumun içinde, benim misketim olarak. Sen farkettin mi bilmiyorum ama misketin her geçen gün daha da hızı değişiyor.İçinde yaşayanlar döndürüyor sanki dünyayı. İnsan bedenlerinde, bizler gibi güçler taşıyorlar. Hem de bir ömürde serüvenler paylaşıyorlar. Uyandıkları her gün yeni bir şeyle tanışıyor, geçen her dakikada, nedenlere bir cevap buluyorlar. Bizler gibi var olan kurulu bir düzende yaşamıyor, bir bulmaca gibi formüle ediyorlar yaşamlarını. Herkes kendi içindeki dünyasında yaşıyor, kendi evreni içinde yolculuk ediyor. Orası amaçlar gezegeni. Amaçlar uğruna yeniden yaratma yeteneği olan, bedenlerin gezegeni.

Göçebelik zamanımdan beri,

2009-06-04T16:24:00.008+03:00

seninle tam da istediğim gibi bir dostluk yaşıyorum. Ne eksik, ne fazla. Mesafelere saygı duyulan ama ilginin ve dikkatin üzerinde olduğu bir dostluk. Bir an önce çiğneyip atmaktansa ömür boyu sürecek bir paylaşım yaşıyorum seninle.

2009-05-31T20:41:00.000+03:00

Yorulunca bir yumuşak bulut seçer, üzerinde saatlarçe uzanır, sohbet eder, yavaş yavaş esen rüzgarla beslenirdik.

anımsadım

2009-05-31T20:07:00.003+03:00

Güzel şeyler çağrıştırır oldu seni bana. Uçsuz ufuklar, parlayan ince güneş sızmaları ya da yavaş yavaş esen vücudumu okşayan meltem rüzgarları. Anımsar oldum seninle beraber paylaştığım dakikaları hatta yılları.Yazdıkça, beynimde saklanan gizli hatıralar içimde gün buldu. Sanki ilahi bir gücün esiriymişim gibi ya da bir büyücünün kurbanıymışım gibi silinmişti tüm paylaşımlarım.

Ya büyücünün hayatı son buldu, peri masalarındaki gibi karanlıklar pastel tonlara kavuştu ya da ütopyalar gibi içimde bir devrim oldu.

yakınım olur kendisi

2009-05-28T16:55:00.006+03:00

Senden bir tane de olsa, var olman çok güzel arkadaşım.

2009-05-25T02:37:00.003+03:00

ölümümden daha yakın sanki kıyamet.

2009-05-24T15:22:00.002+03:00

yaz geldi blogun keyfi kaçtı. Kış mevsiminde dışarıda deli gibi rüzgar eserken daha çekiciydi elde kalem kağıt.

2009-05-23T11:30:00.002+03:00

Zamanın gerisinde değilim ama gerçeğe bir hayli yakınım. Sabit düşüncelerden en kolay sıyrılma yolu.İzlemek, karşındakini iki boyutlu görene kadar bakmak. Gözlerin kamaşıncaya dek. O zaman konuşamazsın ama hızlı geçen dakikalara bir seneryo yazarsın.

12.05.2009

2009-05-13T00:17:00.002+03:00

Bu gün yine kendimi ifade etmek için çaba sarfettim. Ne gereği vardi ki. Zaten ben burdaydım onlarda ordaydı. Değişen hiç bir şey olmadı.

kağıt

2009-05-11T23:03:00.005+03:00

Uzun zaman oldu senle görüşmeyeli. Çağırmadın sende beni ama. Açıkcası benimde sana yazacak yüzüm yoktu. Bir cesaret aldım elime kalemi, yüzleştim seninle. Kurşun sana yazdıkça sen keyifden dört köşe. Sanki beni kazıyorlarmışcasına kasıldım karşında. Yeniktim. El hakimiyetim yoktu, yadırgamadım ama üzüldüm. Seninle uzun bir geçmiş olmasına rağmen soğuktuk birbirimize. Eskiden ne de güzel dökülürdü kelimeler, sanki ben yazılmış bir sayfanın üzerinden geçiyormuşcasına birden bire yazardım. Şimdi içimde büyütüğüm şeyler yüzünden duvarlarımız karşılıklı. Sana yazmayıp ne yaptım ki. Yazmaktan başka ne yapalirim ki? Tek çağrem sen değil miydin? Sanırım düşünmekten uzaklaşmak istedim. Alalade bir gün geçirmek istedim. Çünkü ne zaman sana kurşun değse, hangi gün sana içimi döksem o gün özel bir günmüşcesine mucizevi bir ışıkla kendimi özel hissediyorum. Sen nesin böyle? Alt tarafı bir kağıt parçasıyken benim hayatımın her alanına girmeyi nasıl başardın? Üzerinde şekiller, üzernde harfler,üzerinde notalar. Sen en kıymetli olabilirsin. Tüm yaşananlara şahit, tüm deneyimlere sahipsin.Karşına geçen bilge oluyor sanki. Herkesin elindesin kiminin baş ucunda en büyük sırlarısın, kiminin koltuk altında ders notlarısın, bir çocuğun bile elindesin. Seninde zayıf noktoların var, seninde utandığın bir yüzün var.Bazen bir kumarbazın elindesin, bazen bir üçgaatçının cebindesin. Hatırlatmak gibi olmasın ama sende kusursuz değilsin.